
Essay
മഴയുടെ ഓർമ്മകൾ
ജനലിനപ്പുറം മഴ പെയ്യുമ്പോൾ എനിക്ക് എപ്പോഴും കുട്ടിക്കാലം ഓർമ്മ വരും. ഓടിട്ട വീടിന്റെ മേൽക്കൂരയിൽ മഴത്തുള്ളികൾ താളം പിടിക്കുന്ന ശബ്ദം. ഉമ്മറത്തിരുന്ന് കടലാസുതോണി ഉണ്ടാക്കിയിരുന്ന വൈകുന്നേരങ്ങൾ.
ഇന്ന് നഗരത്തിലെ ഫ്ലാറ്റിന്റെ ചില്ലുജനലിലൂടെ കാണുന്ന മഴയ്ക്ക് ആ ശബ്ദമില്ല. പക്ഷേ മണം അതുതന്നെ. നനഞ്ഞ മണ്ണിന്റെ ആ ഗന്ധം എത്ര ദൂരെ ആയാലും നമ്മളെ വീട്ടിലേക്ക് തിരികെ കൊണ്ടുപോകും.
ഒരു ചെറിയ തിരിച്ചറിവ്
ഓർമ്മകൾ സ്ഥലങ്ങളിലല്ല, നമ്മുടെ ഉള്ളിലാണ് ജീവിക്കുന്നത്. മഴ ഒരു താക്കോൽ മാത്രം. അത് പൂട്ടിയിട്ട മുറികൾ തുറക്കുന്നു.
മഴ പെയ്തൊഴിയുമ്പോൾ ബാക്കിയാവുന്നത് നിശ്ശബ്ദതയല്ല, ഒരു പുതിയ തുടക്കമാണ്.
അതുകൊണ്ട് ഇനി മഴ പെയ്യുമ്പോൾ ഞാൻ ജനൽ തുറന്നിടും. ശബ്ദം കേൾക്കാൻ മാത്രമല്ല, ഓർമ്മകൾക്ക് അകത്തേക്ക് വരാൻ.